ภาษาอังกฤษ/หน้าที่ของคำ

จาก Wikibooks

เนื้อหา 1 Part of Speech 1.1 Adverb(วิเศษณ์) 1.2 Preposition(บุพบท) 1.3 Conjunction(สันธาน) 1.4 Interjection(อุทาน)

[แก้ไข] Part of Speech

Part of Speech (ชนิดของคำ) : แบ่งออกเป็น 8 ชนิด ดังนี้

1. คำนาม (noun) คือ คำที่เราใช้เรียกชื่อคน สัตว์ สิ่งของ สถานที่ หรือคุณค่าต่างๆ - ดูที่หน้าคำนาม

[แก้ไข] Adverb(วิเศษณ์)

วิเศษณ์ คือ คำที่ทำหน้าที่ขยาย Verb, Adjective และ Adverb ด้วยกันเอง มักจะลงท้ายด้วยคำว่า ly เช่น slowly, quickly เป็นต้น

[แก้ไข] Preposition(บุพบท)

บุพบท คือ คำที่ใช้เชื่อม Noun และ Pronoun เข้ากับคำอื่นที่อยู่ในประโยค

[แก้ไข] Conjunction(สันธาน)

สันธาน คือ คำที่ใช้เชื่อมคำต่อคำ, วลี หรือประโยคต่างๆให้เชื่อมโยงซึ่งกันและกัน

โดยแบ่งได้ดังนี้ 1. คำสันธานเชื่อมคำหรือข้อความที่เท่ากัน CO-ORDINATING CONJUNCTIONS

2. คำสันธานเชื่อมวลีหรืออนุประโยคเข้ากับประโยค SUBORDINATE CONJUNCTIONS คำสันธานเชื่อมวลีหรืออนุประโยคเข้ากับประโยค SUBORDINATE CONJUNCTIONS

3. คำสันธานเชื่อมคำหรือความโดยต้องใช้เป็นคู่ CORRELATIVE CONJUNCT

Conjunction คือ คำที่ใช้เชื่อมระหว่างประโยคต่อประโยค คำต่อคำ หรือระหว่างกริยาต่อกริยา เช่น ประโยคต่อประโยค I study English, but he studies French. ฉันเรียนภาษาอังกฤษ แต่เขาเรียนภาษาฝรั่งเศส คำนามต่อนาม A boy and a girl are dancing. เด็กชายและเด็กหญิงกำลังเต้นรำ กริยาต่อกริยา He comes and stays with me at home. เขามาพักอยู่กับฉันที่บ้าน เป็นต้น Conjunction แบ่งออกเป็น 2 ชนิดคือ

1. Conjunction คำเดียว (Single Conjuncton) 

2. Conjunction วลีหรือผสม (Conjunction Phrase)

[แก้ไข] Interjection(อุทาน)

อุทาน คือ คำที่พูดจากความรู้สึกหรืออารมณ์ ต่างๆ ที่เกิดขึ้นในจิตใจ

คำที่พูดเปล่งออกมาสั้นๆห้วนเมื่อ เกิดอาการ ตกใจตัวหนา