พระราชบัญญัติการศึกษา แห่งชาติ § 2 – 8

จาก วิกิตำรา
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

พระราชบัญญัติการศึกษา​แห่งชาติ​ § 2 – 8

บทบัญญัติที่ว่า​​​ด้วย​​​การจัดการเรียนรู้ด้านภาษาสำ​​​หรับนักเรียนต่างชาติ​​ ​​ใน​​​มาตรา​​ 2 - 8 ​​กำ​​​หนด​​​ไว้​​​ว่า​​ ​

นักเรียนที่​​​เรียน​​​อยู่​​​ใน​​​การศึกษาภาคบังคับคือ​​​ใน​​​ระดับชั้นประถม​​​และ​​​ชั้นมัธยมศึกษาที่มีภาษาพูด​​​หรือ​​​เขียน​​ (ภาษา​​​แม่) ​​เป็น​​​ภาษา​​​อื่น​​​ที่​​​ไม่​​​ใช่​​​ภาษานอร์​​​เวย์​​​เจียน​​​หรือ​​​ภาษาซามิสค์​​ ​ ​จะ​มีสิทธิ์​​​ได้​​​รับการเรียนการสอนภาษา​​​นอรเวย์​​​เจียน​​​เป็น​​​กรณีพิ​​​เศษ​​ ​​จนกระทั่ง​​​ผู้​​​เรียนมี​​​ความ​​​สามารถ​​​ใช้​​​ภาษานอรเวย์​​​เจียน​ได้​​​เพียงพอ​​​จน​ ​สามารถ​​​ที่​​​จะ​​​ติดตามการเรียนการสอน​​​ใน​​​ชั้นเรียน​​​ได้

ถ้า​​​มี​​​ความ​​​จำ​​​เป็น​​ ​​นักเรียนเหล่านี้มีสิทธิ์ที่​​​จะ​​​ได้่​​​รับการเรียนการสอน​​​ใน​​​ภาษา​​​แม่ของตน​​ ​​หรือ​​​ทั้ง​​​สองภาษา​​ ​(​ใน​ที่นี้คือภาษา​​​แม่​​​และ​​​ภาษานอร์​​​เวย์​​​เจียน) ​​ใน​​ ​วิชาต่าง​​ ​​ๆ​​ ​​ได้​​​หรือ​​​อาจ​​​จะ​​​ได้​​​รับสิทธ​​​ิใน​​​การเรียนการสอน​​​ทั้ง​​​สองแบบ​​​ควบคู่​​​กัน​​​ไป​ ​สำ​​​หรับ​​​ใน​​​การเรียนการสอนที่กล่าวมานี้​​ ​​สามารถ​​​จะ​​​จัดขึ้น​​​ใน​​​สถานศึกษา​​​อื่น​​​ที่​​​ไม่​​​ใช่​​​สถานศึกษา​​​ของนักเรียน​​​ได้​​ ​ ​ใน​​​กรณีที่​​​ไม่​​​มีบุคลากรที่​​​เหมาะสม​ ​ทางหน่วยงานที่รับผิดชอบมีหน้าที่ดำ​​​เนินการ​​​จัดการเรียนการสอน​​ ​ให้​​​เหมาะ​​​กับ​ความ​​​รู้​​ ​ความ​​​สามารถ​​​ของนักเรียน​​​ให้​​​มากที่สุด

ในทางปฏิบัติสำหรับการเรียนการสอนภาษาให้กับนักเรียนที่ไม่ได้ใช้ภาษานอร์เวย์เจียน /ภาษาซามิสค์เป็นภาษาแม่เหล่านี้ ซึ่งรวมถึงนักเรียนที่ใช้ภาษาไทยเป็นภาษาแม่ จะได้รับการเรียนการสอนภาษาแบบใดแบบหนึ่งหรือหลายแบบร่วมกันดังนี้คือ

  • การสอนการเขียนและอ่านภาษาไทย (morsmålsopplæring)
  • การสอนวิชาต่าง ๆ โดยใช้ภาษาไทยและภาษานอร์เวย์เจียน (tospråklig fagundervisning)
  • การสอนภาษานอร์เวย์เจียนเป็นพิเศษเฉพาะบุคคล (særskilt norskopplæring )

เป้าหมายของการเรียนการสอนก็เพื่อจะให้นักเรียนสามารถเรียนภาษานอร์เวย์เจียนได้ดีขึ้น ซึ่งผู้ปกครองทางบ้านเอง ก็มีหน้าที่สำคัญเพื่อช่วยส่งเสริม การเรียนรู้ของบุตรหลานของตนให้มีการพัฒนาไปอย่างมีประสิทธิ์ภาพ

การจัดการเรียนการสอนจะพิจารณาจากพื้นฐานและความสามารถทางด้านภาษานอร์เวย์เจียนของนักเรียนแต่ละคน เป็นเกณฑ์ เพื่อจะได้รับการเรียนการสอนในแบบต่าง ๆ ดังนี้

การเรียนการสอนภาษาแม่ (morsmålsopplæring ในที่นี้ึคือภาษาไทย) เป็นการสอนการอ่านและเขียนภาษาแม่ของตน เพราะเมื่อนักเรียนเข้าใจในภาษาของตนแล้ว จะทำให้เข้าใจคำศัพท์และความหมายต่าง ๆ ในภาษานอร์เวย์เจียนได้ดีขึ้น ชั่วโมงเรียนจะจัดให้อยู่นอกเวลาเรียน

การสอนในวิชาต่าง ๆ โดยใช้ภาษาไทยและภาษานอร์เวย์เจียน (tospråklig fagundervisning) การเรียนการสอนที่ใช้ภาษาไทยควบคู่ไปกับภาษานอร์เวย์เจียน ในการอธิบายความหมายต่าง ๆ เพื่อให้นักเรียนเข้าใจ ในบทเรียนและเนื้อหาวิชาได้ดีขึ้น การเรียนการสอนอาจจะจัดให้ร่วมเรียนวิชานั้น ๆ กับนักเรียนในชั้นเรียนของตน หรือนอกชั้นเรียนก็ได้

การสอนภาษานอร์เวย์เป็นกรณีพิเศษเฉพาะบุคคล (særskilt norskopplæring ) ถ้าสาเหตุในการไม่เข้าใจในวิชาต่าง ๆ ของนักเรียนที่ใช้ภาษานอร์เวย์เจียนเ็ป็นภาษาที่สอง เนื่องมาจากมีความเข้าใจในด้านภาษาไม่ดีพอ ก็จะจัดการเรียนการสอนตลอดจนเนื้อหาและหลักสูตร ในภาษานอร์เวย์เจียนเป็นกรณีพิเศษเฉพาะบุคคลขึ้นให้กับนักเรียนแต่ละคน

เมื่อนักเรียนมีทักษะในภาษานอร์เวย์เจียนจนถึงระดับที่เข้าใจและสามารถติดตามการเรียนการสอนในชั้นเรียน ได้ตามปกติแล้ว จำนวนชั่วโมงของการเรียนการสอนภาษาแบบต่าง ๆ จะลดลงตามลำดับ