ภาษาบาลีสำหรับผู้เริ่มต้น
จาก Wikibooks
วิกิตำราฉบับนี้จัดทำขึ้นโดยการแปลและเรียบเรียงขึ้นจากหนังสือภาษาบาลีสำหรับผู้เริ่มต้น (Pāḷi Primer) ของ ดร. ลิลี เด ซิลวา (Lily de Silva) ซึ่งเป็นสื่อการเรียนการสอนภาษาบาลีซึ่งที่นิยมอย่างแพร่หลายในโลกอินเตอร์เน็ต การสอนภาษาบาลีของ ดร. เด ซิลวา จะค่อยเป็นค่อยไปและเป็นธรรมชาติตามพฤติกรรมการเรียนภาษาที่สองของมนุษย์ หนังสือภาษาบาลีสำหรับผู้เริ่มต้นของ ดร. เด ซิลวา นี้ได้รับการตีพิมพ์โดยสถาบันวิจัยการวิปัสสนา (Vipassanā Research Institute - http://www.vri.dhamma.org/) แห่งประเทศอินเดีย และเผยแพร่ในอินเตอร์เน็ตในฐานะ free e-text
ผู้เรียบเรียงพยายามหลีกเลี่ยงการใช้คำศัพท์เฉพาะทางด้านภาษาศาสตร์ โดยจะใช้คำธรรมดาสามัญเพื่อให้ผู้อ่านสามารถเข้าใจเนื้อหาได้ง่ายยิ่งขึ้น อนึ่ง ภาษาบาลีที่ใช้ในวิกิตำราเล่มนี้จะเป็นตัวอักษรโรมันและอักษรไทยเพื่อความสะดวกต่อการอ่าน
นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส.
Namo Tassa Bhagavato Arahato Sammāsambuddhassa.
नमो तस्स बगवतो अरहतो सम्मासम्बुद्धस्स।
ขอนอบน้อมกราบถวายอภิวาทแด่พระบรมศาสดาพระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระองค์ผู้ทรงพระคุณอันประเสริฐยิ่งแล้ว
ขอกราบสักการะพระปัญญาธิคุณ พระบริสุทธิคุณ และพระมหากรุณาธิคุณ ด้วยความเคารพสักการะอย่างสูงสุดยิ่งแห่งชีวิตนี้
[แก้ไข] สารบัญ
- การอ่านออกเสียง
- บทที่ 1: การผันคำนามเพศชายที่ลงท้ายด้วย -a ที่ทำหน้าที่เป็นประธาน รูปเอกพจน์และพหูพจน์. การผันกริยากาลปัจจุบันสำหรับประธานบุรุษที่ 3 เอกพจน์และพหูพจน์.
- บทที่ 2: การผันคำนามเพศชายที่ลงท้ายด้วย -a ที่ทำหน้าที่เป็นกรรมตรง รูปเอกพจน์และพหูพจน์.
- บทที่ 3: การผันคำนามเพศชายที่ลงท้ายด้วย -a ที่ทำหน้าที่เป็นเครื่องมือ รูปเอกพจน์และพหูพจน์.
- บทที่ 4: การผันคำนามเพศชายที่ลงท้ายด้วย -a ที่ทำหน้าที่เป็นต้นกำเนิด รูปเอกพจน์และพหูพจน์.
- บทที่ 5: การผันคำนามเพศชายที่ลงท้ายด้วย -a ที่ทำหน้าที่เป็นกรรมรอง รูปเอกพจน์และพหูพจน์.
- บทที่ 6: การผันคำนามเพศชายที่ลงท้ายด้วย -a ที่ทำหน้าที่เป็นเจ้าของ รูปเอกพจน์และพหูพจน์.
- บทที่ 7: การผันคำนามเพศชายที่ลงท้ายด้วย -a ที่ทำหน้าที่เป็นสถานที่ รูปเอกพจน์และพหูพจน์.
- บทที่ 8: การผันคำนามเพศชายที่ลงท้ายด้วย -a ที่ทำหน้าที่เป็นการเรียกขาน รูปเอกพจน์และพหูพจน์. การผันคำนามเพศกลางที่ลงท้ายด้วย -a.
- บทที่ 9: การสร้างคำนามจากกริยา.
- บทที่ 10: การผันคำกริยาเพื่อไม่ให้ระบุกาล.
- บทที่ 11: การผันคำกริยาเพื่อบอกเหตุการณ์ที่กำลังเกิดขึ้น ณ ปัจจุบัน. การผันคำนามเพศชายและเพศกลาง.
- บทที่ 12: การผันคำกริยาในกาลปัจจุบัน และบอกความเป็นผู้กระทำ.
- บทที่ 13: การผันคำกริยาในกาลปัจจุบัน และบอกความเป็นผู้กระทำ (ภาคต่อ).
- บทที่ 14: การผันคำกริยาเพื่อบอกกาลอนาคต.
- บทที่ 15: การผันคำกริยาเพื่อบอกความเป็นไปได้และคำแนะนำ.
- บทที่ 16: การผันคำกริยาเพื่อบอกคำสั่ง.
- บทที่ 17: การผันคำกริยาเพื่อบอกกาลอดีต.
- บทที่ 18: การผันคำนามเพศหญิงที่ลงท้ายด้วย -ā.
- บทที่ 19: การผันคำกริยาเพื่อบอกเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้น.
- บทที่ 20: การผันคำนามเพศหญิงที่ลงท้ายด้วย -i และ -ī.
- บทที่ 21: การผันคำกริยาเพื่อบอกเหตุการณ์ที่กำลังเกิดขึ้น ณ ปัจจุบัน (ภาคต่อ). การผันคำนามเพศหญิง.
- บทที่ 22: การผันคำกริยาเพื่อบอกความเป็นผู้ถูกกระทำในกาลอนาคต.
- บทที่ 23: การผันคำกริยาเพื่อบอกการไหว้วานหรือการบังคับ.
- บทที่ 24: การผันคำนามเพศหญิงที่ลงท้ายด้วย -u.
- บทที่ 25: การผันคำนามเพศชายที่ลงท้ายด้วย -i.
- บทที่ 26: การผันคำนามเพศชายที่ลงท้ายด้วย -ī.
- บทที่ 27: การผันคำนามเพศชายที่ลงท้ายด้วย -u และ -ū.
- บทที่ 28: การผันคำนามของผู้กระทำกริยา และคำนามที่บ่งบอกความสัมพันธ์ทางเครือญาติ.
- บทที่ 29: การผันคำนามเพศกลางที่ลงท้ายด้วย -i และ -u.
- บทที่ 30: การผันคำคุณศัพท์ที่ลงท้ายด้วย -vantu และ -mantu.
- บทที่ 31: การผันคำสรรพนามบอกบุรุษ.
- บทที่ 32: การผันคำสรรพนามบอกบุรุษ สรรพนามบอกความสัมพันธ์ สรรพนามบอกระยะ และสรรพนามบอกคำถาม.
- บทที่ 33: รายการคำกริยาในภาษาบาลี. รายการคำที่นอกเหนือจากคำกริยาในภาษาบาลี.
[แก้ไข] เรียบเรียงจาก
- Lily de Silva. Pāḷi Primer. Vipassana Research Institute. 2008. Source: http://www.pratyeka.org/Silva/
